Lekomania – nowe oblicze narkomanii

LekomaniaW pojęciu medycznym narkomania to stan intoksykacji okresowej lub przewlekłej, wynikający z powtarzającego się przyjmowania narkotyków. Jest to pojęcie ogólne, dziś w zasadzie stosowane do przyjmowania klasycznych narkotyków stricte. Wyróżniamy również mniej ogólne definicje: toksykomania, alkoholizm a także wyróżniona przez WHO w 1968 roku lekomania. Istnieje wiele leków mających wpływ na nasze zachowania, przeżycia, emocje, większość z nich lub praktycznie wszystkie mogą prowadzić do uzależnienia. Najczęściej spotykamy się z zależnością od leków: uspokajających i nasennych, w tej grupie obecnie prym wiodą BZD czyli Benzodiazepiny, narkotycznych leków przeciwbólowych, pochodnych opioidów, leków psychostymulujących.

Leczenie lekomanii stanowi dla zespołów terapeutycznych trudny i złożony problem. Większość z osób uzależnionych pierwsze zalecenia przyjmowania leków otrzymała od lekarzy. Powodem były ich pierwotne dolegliwości: zaburzenia lękowe, zaburzenia snu, ból, zaburzenia aktywności i koncentracji. Zdecydowana większość leków uzależniających posiada działanie euforyzujące, poprawiające nastrój, działają one praktycznie natychmiast po zażyciu. To subiektywne wrażenie poprawy, dobrego samopoczucia jest dla pacjentów pociągające, atrakcyjne, dlatego decydują się przyjmować leki niezgodnie z zaleceniami i wskazaniami. Zdarzają się przypadki przyjmowania dawek wielokrotnie przewyższających terapeutyczne, również okres przyjmowania, z reguły określony do kilku tygodni, nie jest przestrzegany przez pacjentów. Wymuszają oni wypisywanie kolejnych recept, zmieniają lekarzy uzyskując kolejne dawki. Niestety gdy rozwinie się zespół uzależnienia, przymus przyjęcia kolejnych dawek i wzrastająca tolerancja są  nieuniknione. Pacjenci nie mogą już zaprzestać nagle intoksykacji, w razie nie przyjęcia kolejnych dawek pojawiają się objawy abstynencyjne. Niektóre z nich są przykre, np. ból, niepokój, bezsenność, niektóre groźne, padaczka, psychozy, zaburzenia świadomości. Jednocześnie stałe przyjmowanie prowadzi do powikłań: otępienia, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzeń pamięci, koncentracji, urazów, wypadków, skrajnie niewydolności krążeniowej, oddechowej, śmierci.

Dlatego osoby przewlekle przyjmujące leki odurzające powinny zwrócić się o pomoc do specjalistów. Dobrym rozwiązaniem jest konsultacja w Poradni Leczenia Uzależnień, wizyta u psychiatry, można też zacząć od porady lekarza POZ, który powinien skierować pacjenta do odpowiedniego specjalisty. Niestety część pacjentów musi liczyć się z koniecznością hospitalizacji. Narodowy Fundusz Zdrowia przewidział konieczność leczenia szpitalnego dla pacjentów uzależnionych od BZD przez okres 56 dni w oddziałach zamkniętych.

O skali zjawiska może świadczyć fakt, że według niektórych badań naukowych, 15% populacji klasy średniej w krajach rozwiniętych jest uzależniona od Benzodiazepin.

Jedna myśl nt. „Lekomania – nowe oblicze narkomanii

  1. Wystarczy przyjrzeć się w Aptece powracającym klientom i ilości kupowanych przez nich leków aby stwierdzić, że lekomania to rosnący problem. Leków na ból, sen, „nerwy”, sprzedajemy na kilogramy. Nie jestem psychiatrą ale w małym mieście pracując w aptece mogę śmiało podejrzewać, który z pacjentów jest uzależniony od leków.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *